Daha Dün Gibi

DAHA DÜN GİBİ

Güneşin en içten sıcaklığı ile

Isıtıp, ısıtıp da olgunlaştırdığı

Tohumumun toprağa düşüşü

Daha dün gibi

Toprağın; düşer düşmez

Ana şefkati ile kucak açması

Bir dostu kucaklarcasına kucaklaması

Daha dün gibi

En zayıf ve güçsüz halimde

Bana gösterilen bu özel ilgiye

Teşekkür edemeden çat diye çatladığım

Daha dün gibi

Yararak toprağı

Güneşe doğru içten gelen sevgi ile

Dal kol uzatarak boy atışım

Daha dün gibi

Tohumken bağrına basan toprağı

Köklerimle sıkı sıkıya

Bırakmamacasına kavradığım

Daha dün gibi

…

Daha dün gibi

Sarp kayalıklar arasında gövdemi;

Başı göklere değecek gibi dimdik dururken,

Esen yellere siper edişim

Daha dün gibi

Sevdalıların sevdalarını

Tarihe kayıt düşmek adına gövdeme

Çakılarla kalpler çizerken kendimden geçişim

Daha dün gibi

Sırt üstü uzatılıp üzerime

Salalarla yıkanacak

Dünyaya doymayanları bekleyişim

Daha dün gibi

Ömürleri tükenenleri

Toprağa vermek için

Kesilip, biçilip tabut olarak gelişim

Daha dün gibi

Daha dün gibi…

HALİL MANUŞ

12.02.2014 – 11:45