Garibim

Baktım bir garip var oturur yolda,

Gözleri yaşlıydı, gördüm’ de demin,

Üzüldüm görünce, dedim’ ki ona,

Ne ağlan garibim neyin var senin.

 

Bu garip oturmuş, yerlere ağlar,

Derler’ ki o garip, haline ağlar,

Gözlerden dökülür, inciden yaşlar,

Dedim ki garibim neyin var senin.

 

Garibin bu hali, dokundu bana,

Derdini anlatmaz, sordum’ da ona,

Yaslanmış hep ağlar, bir soğuk taşa,

Sordum da neyin var söylemez garip.

Üşümüş bu garip, durduğu yerde,

Yüzler var al pembe, benzerdir güle,

Hem ağlar hem bakar, baktığı yere,

Sordum'da demedi baktığı yeri.

 

Garibim gel üzme, ağlatma beni,

Dayanmaz bak yoksa Yüksel’ in kalbi,

Bir söyle, /ağlarken, baktığın yeri.

Deyiver garibim, neyin var senin.

 

Ahmet Yüksel Şanlı er

14 Şubat 2014

Antalya.