Aşk Derler Bana

Bakmayın uykudan eden namıma

Gecesi, gündüzü olmayan benim

Kimseler uğrayıp gelmez yanıma

Ne dost ne bir düşman bilmeyen benim

Bazen göz’den bazen dil’den bulaştım

Bazen bir incecik bel’den bulaştım

Her gönül tahtına gamsız ulaştım

Girdiği kapıyı çalmayan benim

Ne bal ne de zehir koyun adımı

Gönüllerden sorun benim tadımı

Bülbül, gül'de gördü şu inadımı

Tuttuğu yakayı salmayan benim

Ferhat’a dağları bendim kazdıran

Bendim yazgısına şirin yazdıran

Var mı benden beter yara azdıran

Döktüğü sızıdan yılmayan benim

Ayrılık başlattı hüzün sıramı

Hasretle ödedim gönül kiramı

Hazan, mevsimlerle bozmaz aramı

Zemheride bile solmayan benim

Günahla, veballe dolu semtimde

Öksüz de ağladı garip, yetim de

Yetinmeyip verem, kanser ettim de

Hak’tan belasını bulmayan benim

Kuruldu dertlere deva harmanı

Mührümle yollandı hışım fermanı

Rezil rüsva ettim onca dermanı

Lokman’ı kaale almayan benim

Olunca Leyla’ya gönül hısımı

Mecnun’a bıraktım çöl mirasımı

Kimler tutmadı ki bitmez yasımı

Bir ömür çilesi dolmayan benim

İbrahim’de kurbanıyla sınandım

Züleyha’yla asırlardır kınandım

Ne çirkin dedim ne güzele kandım

Hesaba, kitaba gelmeyen benim

Katıp “ bana seni gerek ” kokusu

Cennetten soğuttum aşık Yunus’u

Yakama yapışmaz Adl’ın sorgusu

Mahşerde hesaba kalmayan benim

Muhabbet ateşim düşünce can’a

Hırkamı giyinip döndü mevlana

‘’Ol’’muşlara sebep AŞK derler bana

Muhammed hatrına ölmeyen benim