Ay Işığını Utandır Nazından

Bilir misin Masha...?
Dert müptelası gönüller uykusundan her uyandığında
Sevdasının ağlayışlarından kalma
Henüz kurumaya yüz tutmamış
Çapaklar yığılıdır göz uçlarında
Hatırlanası değilse de
Bu şiirimin hesabına göre
''Birkaç dağ kırıntısı hüzün''den sayıldığını da unutma

Hem bırak herkes çölün hatırasına bulanıp
Leyla olmasaydı mecnun olmazdı desin
Sen şu vakitsiz yağmurlarımda usul usul dolanıp
Gönül olmasaydı sevda olmazdı de gitsin Masha

Kahrolsak da azar azar...
Bakıla bakıla eskidiler deyip de
Hangi zula yar bakışına sitem etmiş ki
Darılsak da ne yazar...
Hangi hasret yürekteki nöbetini terkedip
Göçebe ayrılıkların ardı sıra gitmiş ki

Gündüzün katili ne kadar akşamsa
Akşamın da katili o kadar şafak mıdır Masha?
Yoksa mevsimlerden eylül'ü çıkarırsak
Sararmamış yapraklar mı kurtarırdı bizi?

Bilmem ki farkında mıydın...?
Bir gülü yıllarca koklasalar da
Bir bülbülün yarım bakışı kadar etmezdi ki
Var sen yine eskisi gibi
Bir kardelenin hatırına da olsa
Kar yağmış dağ yamacı gibi üşüyerek bekle olur mu...!

Bakışlarım uzaklara takılıp kaldığında
Geceye surat asıp giden şu ay ışığını
Başına buyruk nazından utandır ki
Olur da yarim beni hatırlayası bir rüyadan uyanırsa
Gözünden dökülesi damlalar
Yakamozsuz kalmasın Masha
Yakamozsuz kalmasın...