Nezaretinde Yalnızlığın...

Bir çiy tanesi

Dokunduğunda kaybolan.

Yürek burkan bir hikâye

Her dinlediğimde gözlerimi dolduran.

Sonsuz bir hüzün belki de

Git gide depreşen bağrımda.

Sessiz bir çığlık

Boş duvarlardan bana yansıyan.

Ne ilk ne de son

Umulmadık bir anda

Bastıran bir sağanak

Her daim ıslatan.

Olmuyor işte, olmadı da;

Oynayamadım gitti ömrüm boyunca.

Ne sıcak ne de soğuk

Asla sorma

Sorma neden diye…

İçine düştüğüm yanılgıyı

Gizlemek kaygısı belki de.

Ne öncesi ne sonrası

Bil ki bendeki hayat kaygısı;

Nezaretinde yalnızlığın

Eşliğinde sessiz hıçkırıkların.

Kim bilir;

Belki de sonun başlangıcı.