Cennetten Gelen Melek

                                            Cennetten Gelen Melek

Gözleri deniz, kokusu gül annem.

İnce sızılarımın merhemi,

Deniz gözlü annem,

Bana bakarken gözlerinin içi gülerdi annemin.

Tek gözyaşına yakardım dünyayı.

Ne dost, ne eş boş gözümde.

Bana annem yeter bu dünyada.

Yalnızlığımda dostum oldu annem.

Hüzünlerime neşe oldu.

Karanlığıma ışık,

Yoluma yoldaş,

Saçları sarı annem,

Taramış o upuzun ince saçlarını.

Kokusuna hasret kaldığım gül tenine değerek,

Omuzlarından süzülüyordu.

Ben en çok kokusunu severim annemin.

Kulaklarımın pasını silen sesini,

Adımı söylediğinde titreyen sesinin severim annemin

Bir dokunuşuyla cehennemi cennet yapar benim annem.

Benim annem melektir.

Benim annem ömürdür.

Gözleri deniz gibidir benim annemin.

Bakmaya doyamadığım,

Her baktığında ise huzur bulduğum.

Benim annem melekti.

Cennetten gelen.

Büşranur Erayabakan