Kadın

   KADIN

   Gamla yanan başımı bir kere okşamadın
   Sevmek nedir bilmeyen, aşka bigâne kadın
   Yok mudur yaşamaktan senin de bir muradın
   Benim muradım sendin, sendin yegâne kadın

   Sevdan sinemi deldi, yaram muttasıl kanar
   Sürüp gittikçe hasret, dinmez kalbimde efkâr
   Aşka düşmüş bu gönül, kor olup içten yanar
   Duy sesini âşıkın, yetiş figâne kadın

   Nadide bir çiçeksin asırlarca solmayan
   Bal ve kaymak ile mi yoğurulmuştur mayan
   Seni sevmekten başka hiçbir suçu olmayan
   Masum kalbi ağlatıp etme virane kadın

   Güzelliğin tarifsiz, sanki bir su içimi
   Bir bakış bir gülüşün aydınlatır içimi,
   Yeşertir misin bilmem yüreğimdeki çimi
   Kahrı çekilmez azap, lûtfu şahane kadın

   Nice asırlar geçse çözülmez bu muamma
   Yeryüzü var oldukça aşk olacak daima
   Mecnun için en güzel Leylâ ‘dır gerçi ama
   Senden daha güzeli gelmez cihane kadın

   Dersin ki: “Yaşım küçük, sevmem için pek erken”
   “Utanırım yâre ben, canım ciğerim derken”
   Aşkın doruklarında mes’ut yaşamak varken
   Niçin bunca tereddüt, bunca bahane kadın

  Zekâi BUDAK