Gözümden Kayan Yıldızları Özledim

Yine yağmur var dışarıda

boynunu bükmüş ,güneşi görmeyen içimde ki çiçek

yeşil ağaçlar yok

nasıl söylenir

 hani,

ağrı da yok

içimde çözülmesi imkansız bir ibrişim yumağı gibi

gönlümün küçük masasında  öylece durur solmuş bir karanfil

sinemde bin ah çeken soluk bir karanfil

yorgunum,

uzun yoldan gelmiş gibi

oturdum gönlümün ahşap verandasına

ay platin parıltısını kaybetmiş tabiş-geh te

ak köpükler kararmış, görünmüyor deniz

kalbim,dayanmaz bir ağrıyla boylu boyunca uzanır pansumanlar arasına

yaslandım ağladığım yanıma,tir tir titriyor geniz

göz yaşlarım pike yapıp dalıyor yağmur sularına

yarışıyor gözlerim  başımda dönen kara bulutla

hüzün hazan la dost olmuş

kurumuş gözlerimin çimeni

tutundum sukûtun sağlam ipine

Hey! gam,anlatmaya lehçem yetmiyor seni

karanlık bakışlı bir gün bu gün

ucu bucağı eni sonu yok

sessiz,karanlık,yalnız

oysa,

daha akıllı daha basiretli idi günlerden dün

Hüzün kovan kuşu da konmadı bu gün pencereye

 senin için ekmek kırıntılarını koydum kenara oysa

nerede kaldın benim kızım

anlamadım,

anlamadım

neden dinmez bu gönül sızım

lal olup susasım var oysa

Çiğdem Çimen