Gurbettim

Memleketim sanmıştım

yörem yerim demiştim

gurbetimmişsin bilemedim

sürgün oldum sinenden

döndüm kendime

dönüş yolunda çiçekler ölmüş

rüzgar uğultusu kulağımda

dudağımda bulanık söz

dilimi ısırıyorum sövmemek için

sığamıyorum bendime

aklım kalbimi zorluyor

başım gövdeme ağır

darağacında asılı gibi yana düşer

ayaklarım birbirine dolaşır

kalbimdeki sen tunç renginde

görüntün karmakarışık

bakışım değişti

Azrail kapıda el eder

gel diyor gel

ne duruyorsun olmuşsun heder

derdim kat be kat oldu

kalsam olmuyor gitsem olmuyor

tek bir sözcük söyle

tek bir söz uğruna değişir nefesim

düzelir sesim

Şifam sensin bilmez misin

kırklar yediler aşkına

zihnimi oku göz bebeğime bak

her hücrem sen der adını yazar gönül defterine

saçlarım ellerini özledi gel papatyalar tak

hasretin termit olmuş yer yüreğimi

kırılmış dalım budağım

sabahımda sen vardın güneş getiren

gecemde sen vardın ayı ışılatan

ben bilemem ki sensiz uyumayı

bitap düştüm

arşa yükselir avazım ahım

Yolum yolcum

sendin benim hayalim

aşkına yandığım

öldürdün beni sözlerine kandığım

Siyah lale gizemin deyim

gel de yazgım değişsin

severken hala seni

yokluğuna mahkum eden

sınama sol yanımla beni

Çiğdem Çimen