Ayn Seferi

Ey ömrümün pahası, bakmaya doyumsuz yakut !

Kapatma, bırak !...

Bergamut kokulu rüzgarlar değsin nazeninime. Kapatma kalsın ! Karası, onulmaz yarasına yer etmiş biçarede. Öylece, öylece duru, dupduru göl kenarında dinlensin ruhu. Arınsın, arındırsın, arsızlaşsın, sahiplensin teninin her dokusu.

Bırak ! Denizin hırçın dalgası olsun boğum boğum. Boğulsun ''Ben''denilen virane. Boğuldukça yeniden doğsun, maviler doğursun o eşsiz efsane. Vursun kendini sahillerine, ufalansın...Kum olsun. Göğe aksi düşsün ve yorulsun göğün husumeti.

Kapatma! Kana kana içeyim düşlerimin sebilini...Ve ay vursun şavkını seyredeyim.

Başak tarlasının kehribar rüzgarı...Ben, o rüzgarda kavruk yüzüme çiy tanesi olup düşmeni özledim. Güzün asaletiyle cenk edişini, yaz olup çiçeklenişini, çölde serap, düşten firak oluşunu özledim.

Kapatma!...

Öyle bir aç ki; Zühre, ismi konmamış çiçeklere bürünsün...Açtıkça sarhoş olsun ömürsüz kelebekler...Del olsun yılanlar, bitap düşsün.

Ah!...Efkarımı öldüren mey !

Sesiyle mest olduğum ney olsun adın. Notalarca dağılsın damarlarıma, uzaklara götürsün. Yokluğun, yokluğun zül olsun!

Kapatma!...

Lal olsun dilim , Leyla'yı destanlarda unutturmazsam. Lal olsun, bu masalı binlerce gece binlerce kere anlatmazsam. Bakmaya doyacaksam ve çağıl çağıl çağlamayacaksam. Erimeyeceksem dirhem dirhem, bitmeyeceksem lal olsun !

Kapatma !...

Kuramadığım cümlelerim karanlık mahsenlerinde kendini unutmasın ve kahrın girdabında yolunu şaşırmasın ben. Gizem şallarına bürünüp bertaraf olmasın, bende çepeçevre kanıma karışan sen...

Kapatma!...

Of !...Deli poyraz kapatma!

Kapanırsa, o vakit başlayacak ihtilal. Kuş gibi çırpınacak bir avuç kan pıhtısı...Ve buğuz edecek kirpiğimin altında gün yüzü görmeyene...Açacak, sevgili vuslatıyla kollarını yerin yedi kat dibine...Küçülecek bu deli pervane...

Ah!...Anlasana, anlasana beni ! Kapatma ! Kıskanıyorum kirpiğinin her değişini..

Yoksa, yoksa...

Yok olup gideceğim bir kere dahi kaçırırsam bu ayn seferini...



Özlem Pala