Kağıt Gemi

Oturuyorsun bir banka, biraz hüzünlüsün.. Bilmem ne içersin, Kent, marlbora..

Ben içmem.. Şöyle bir bakarsın önündeki manzaraya sonra birden görmemeye başlarsın. Dalarsın iyi kötü hatıralara.. Özlersin.. Ağlayamazsın da,gülersin.. Neye gülersin.. Onun güzelliğine mi, senin aptallığına mı.. Güldükçe hüzünlenirsin daha da.. Ama fazla gülemezsin de, çünkü bilirsin ağzın kulakların varana kadar dudaklarını büzer de boşanı verirsin ıslak duygularını.. Hem nefretin akar böyle, hem de sevgin.. Ne kadar biriktiyse o kadar akar.. Ama ona ulaşır mı acaba yol olup göz yaşların. O da hissetsin istersin o an.. Onun da içi kararsın en az benimkinin yarısı kadar.. Ama sen kağıttan gemiler bile yüzdürsen akan hatıralarında , onun aklının ucundan bile geçmez..