Günlerdir volta atıyorum ruhumun ecnebi kaldırımlarında

Yağmalanmış bir çocuk hüznüyle

Vah çeken bakışlar üzerimde

Sanki herkes biliyor babasızlığımı

Müzevir fırtınalar fısıldarken acımı

Haşin bir rüzgâr vuruyor hasretimi yerden yere!

 

Oysa bilmiyorlardı

Gittiğinde, ruhum eridi damla damla

Baldıran çiçekleri yaktı yüreğimi kor kor

Hiç yanmadığım kadar yandım

Nemrut'un İbrahim'i ateşe attığı yerde

Şimdi feryat-ı figan çeker dilim zikir zikir

Gök kubbeye yükselirken dualarım

Tutarım ellerinden

Unuturum dünkü yenilmişliğimi

Ay ışığında inen bir ahu'su olurum yeniden babamın...

 

Ah! İçimde titreyen kimsesizliğim

Ah! Köhne dünyamın yalnızlığı

Ah! Alev alev hasretim

Ah! Sarı saçlarımın şefkati

Ah! Cennetimin zaferan çiçeği

Ah! Gönül gülistanımın gülü canım babam...

 

Sen, Karun hazinesinden daha değerlim

Sen, çürüyen tenimin şarap mahzeni

Sen, seher vaktinde yüzümü okşayan

Gümüş ibriğimdeki can suyum

Sen, boz bulanık hayallerimin pembesi

Sen, kuruyan toprağımın güzide cemresi

Sen, Ebabil kuşlarının kanatlarında ki bitimsiz özgürlüğüm...

 

Ruhuma giydirdiğim mahşeri kefeni

Bir çırpıda sök at öpülesi ellerinle

Ab-ı hayatı içelim yudum yudum

Kursağımda kalmadan sevincim

Meleklerin ipek kanatlarında çık da gel!

 

Ne yokuşlar çıktım yoruldum baba

Baktıkça resmine sarıldım baba

Ya fırtına oldum ya bir rüzgâr

Çağlayamaz oldum duruldum baba

 

Gelip de yaşları gözümden silsen

Uzaktan şöyle bir bakıp da gitsen

Biliyorum sende dayanamazsın

Yaşlı gözlerinle şöyle bir öpsen

 

...

 

Ah keşke!

İntizar yüreğim sürgün olsaydı senin yolunda

Toprağına özlemle düşen bir damla yaş olsaydım 

Sevinçten Mavera'ya uçan kanatsız kuş olsaydım

Gecelere yasladım sırtımı dayandım

Bu sabah yine sensiz

Baba(m)sız uyandım!

 

N.Ergül

 

Şiirime nefesini üfleyen sevgili SEVDALİNKO'ya en kalbi teşekkürlerimle...