SEN BENİM EN
GÜZEL ŞİİRİMSİN 2
Sen benim en
güzel şiirimsin
Biliyor musun sevgilim
Zaman yetişemezken içimizin rengine
Bir ışık busesi ısmarladım gökkuşağından
Al avuçlarına güneşin kollarını
Işığına bele beni
Bulaştırır baştan başa aşka
Bir bilsen her renkte gülümser bakışların
Sen benim en
güzel şiirimsin
Sen benim en
güzel şiirimsin
Mesela
sabahları uyandır öpüşlerinle
Perdelerini tebessümle
arala
Kahvaltılarına
sür bal dudaklarını
Gözlerinde sımsıcak sevdan
Sözcüklerinde adımı ana ana
Sancıyan zamanları özlemle sırala
Varsın tutuşsun
kelimeler gönülbahında
Sen benim en
güzel şiirimsin
Sen benim en
güzel şiirimsin
Soluğunu çekip ciğerlerime
Hohlasaydım dudak aralığından şiirleri
Hece hece, kelime kelime
Ben deseydin
Seni en çok sabahlarda sevdim
Gözlerin daha yeni yeni gelirken kendine
Öp dudaklarımdan derin derin
Öpüp de getirirken beni kendime
Sen benim en
güzel şiirimsin
Sen benim en
güzel şiirimsin
Hay di
Anlat zamanı şimdi tüm sessizlik dinlesin seni
Sabahın derinlerinde ağlayan duygularınla
Aruz bir hıçkırıkla düş gözlerime
Aşk diye diye...
Seni bildiğimden beri
Kaybolurken içim
içimde
Sen benim en
güzel şiirimsin
Sen benim en
güzel şiirimsin
Bir bilsen
kelimeler girmiştir birbirine
Sen yine bildiğin dualarımda sır
Anlatsam geçer mi bilmiyorum ardınca bin asır
Derim be sevgili
Çekinmem hiçbir sözümü
Aşk en çok senin yüreğinde esirse
Sen benim en
güzel şiirimsin
Sen benim en
güzel şiirimsin
Sev beni kadın
Sevki âlem sana
boyansın
Ve sana boyansın yüreğim
Bedenim
Bak gözlerimin
içine
Baştan başa ben
senim
Bildiğin gibi hep
sıra sıra cümlelerimde
Sen benim en
güzel şiirimsin
Ey aşk !
Seni kendime seçtim
Sen benim en
güzel şiirimsin
Âdem Efiloğlu