Vasiyet

VASİYET  

Son nefes gelecektir, hep böylece bakmışım,

Mürüvvetin görmemek, ruhumu yıkar evlat.

Benki  sana  neslimi,   emanet  bırakmışım,

Bu yüzden evlenmemen, canımı sıkar evlat.

Bilgiden  geri  durma,  çabala  öğren   çalış,

Başladı doğduğunda, artık durmuyor yarış,

Sözünü   bal    eyleyip,   nefaseti   bul     alış,

Ruhunun    insicamı,  miraca    çıkar    evlat.

Bilginin    derinliği,   kuşatsın   şu cihanı,

Sınavın var dünyada, herkesin  imtihanı,

Boşuna heba etme, doğru kullan zamanı,

Sular  bile    bilgiyle ,  yukarı   akar   evlat.

Vatan deyince dimdik, ayakta kalmalısın,

Savaş varsa düşmanla, en önde olmalısın,

Bizde vatan şereftir, hep böyle bilmelisin,

Ferasetin düşmanın, kalbini söker evlat.

Ahlakın  üzerine,  bir   meşale   yakarak,

Bir nakkaş edasıyla, sanat gibi bakarak,

Kalbinin     ortasına,   adaleti   takarak,

Vicdanın  terazisi, dosdoğru çıkar evlat.

Aydınlık    yarınlara,   yoldaşın   olur     kader,

Her neyle karşılaşsan, doğrular olsun rehber,

Merhametin var ise, yanındadır  peygamber,

Güzel  söz  kötülüğü,  zemzemle   yıkar  evlat.

Yusuf  ki   kuyulardan,   saraylara  şah   oldu,

Yunus  balık karnında, dünyaya seyyah oldu,

Muhammed  çoban iken, eşsiz  padişah oldu,

Kim ki  Allah yolunda, hep güzel  bakar evlat.

Tamah etme sakın ha, şu dünyanın malına,

Gönüller     kazanasın,     ahiretin     yoluna,

Boynunu eğmedikçe, Rabbin zalim kuluna,

Bozuk  maya  kimdeyse,  aslına  çıkar  evlat.

Ta Âdemden bu yana,  mücadele nefisle,

Bir yarış içindeyiz, hem de son hız nefesle,

Yırtılır gırtlağımız,  bağırırsam bu sesle,

Şeytana kulluk eden, diz üstü çöker evlat.

Âdem Efiloğlu