K I
Z I M
Şu
dilemma ruhuma, bir yel eser seherde,
Doğru tut ikbalini, insandır şaşar kızım.
Hatalar çözülmezse, bırakır elbet derde,
Dolar kederle kalpler, husumet şişer kızım.
Dünya
dediğin kapı, bir açılır kapanır,
Öte yanda melekler, seni amelden tanır,
Müslümanım dedinse, kirpiklerin utanır,
Asalet secdelerde, nur ile pişer kızım.
Gençliğin
ilkbaharda, yeşerir yaprak yaprak,
Musibet yol değişir, dualara çarparak,
Güvenme gençliğine, bekliyor kara toprak,
En yenilmez yiğitler, toprağa düşer kızım.
Marifet
şimdilerde, kalbine zikir sürmek,
En büyük devlet olur, diline şükür sürmek,
Tevazu ister Allah, olur mu kibir sürmek,
Ukbanın yollarını, aklına düşür kızım.
Bak
eski gelenlere, gittiler birer birer,
Bilesin kalan yoktur, her gelen gider meğer,
Gaflette olmaz isen, şefkatin hakka değer,
Vicdanını ateşte, nush ile pişir kızım.
Doğrunun
yolunda ol, gafilden ol da uzak,
Adalet ışığında, durmayasın dur durak,
Hürriyete talip ol, dalgalansın al bayrak,
Sönerse ak cemali, sinende şişir kızım.
Gafile
mesafe koy, etme kolayla nefret,
Yaratılan ne varsa, bilesin hepsi hikmet,
Her şeyi veren Allah, olanla tefekkür et,
Yaratanı bilmeyen, bendinden taşar kızım.
Kalbin
ki aynan olsun, nurunla besle onu,
Dünya malı amelde, yer etmez olsa tonu,
Samimiyet kurtarır, hakka döndürür yönü,
Allah diyen her zaman, zorluğu aşar kızım.
Boş
sözleri sakın ha, kılavuz etme sakın,
Kuran’ın her sözünü, zırh edip öyle takın,
Korkma elbet seninle, şah damarından yakın,
Rahman var kudretiyle, yanında koşar kızım.
Belki
nice konu var, aklıma bunlar geldi,
Adem’in şu bağrında, özüm olman güzeldi,
Gülüşün baharımdır, şiir sana özeldi,
Beklerim sarılışın, payıma düşer kızım.
Adem
Efiloğlu