Sevinçlerin Kolunda Çocuktur Zaman

En büyük düşlerin penceresinden

Bir yel girer

Üşür yalnızlığımız

Sarılır gönlümüz anılara

Ve sevişir haylaz sarmaşıklarca

Eskimeyen şarkılarla sarmaş dolaş olur an

Sarılır sevginin bahar dallarına….

Alır götürür bir yel bizi uzaklara

Mevsimler lal olur

Dillerimizde eski bir şarkı

Savruluruz ölümsüz nakaratların kollarında

En doyumsuz kırlara…

Kor ile harlanan gövdemizin

Bıçkın naraları duyulur geçmişin derinliklerinden

Endamlı tüller aralanır

Sevinçlerin kolunda çocuktur zaman

Alır götürür bizi bir anlığına bile olsa kendimizden...

Ardından

Dün ile bugün birleşir bir tınıda

Ağlarız iç çekerek

Gözyaşlarımızı kimselere göstermeden...

Kıymık tene battıkça

Acır içimiz

Gül dudağımıza aşina bir mevsimce

Sokulur yorgun nefesimize

Duayla aralanan dudakların

Zemherisi sokulur o içimizin alaz yangınlarına

Durdurulamaz öpüşlerinde anların

Sevinç ellerimizi bırakır

Koşar gider o nefesimizin kesilmediği

An kesiği hazin yıllara...

Selahattin YETGİN