Otur Ağla İstanbul

Rüzgârlarla beraber uçuşan yapraklarda,

Karışıp kaybolmuşsam otur ağla İstanbul.!

Doyduğum sende değil, doğduğum topraklarda

Ölmeye gidiyorsam otur ağla İstanbul.!

Uzungöl’de bir gece, bir yıllık uyumayı,

Sabah ezan sesiyle, kuş sesleri duymayı,

Çam kokulu meltemden bir nefes solumayı,

Çekmeye gidiyorsam, otur ağla İstanbul.!

Sen uyut kollarında ardımda kalanları,

Şikayet edeceğim izimi bulanları,

Kendimi kandırarak unutup olanları,

Gülmeye gidiyorsam otur ağla İstanbul.!