Dokunarak

Hem yalnız hem başıboş şirin küçük bir dere

İçinden geçip gider kovulmuş üç beş yaprak

Biraz kırgın biraz hoş bilsen göz göre göre

Bir sokulan da mı yok akıyor ağlayarak

Bir dönüp bakmaz kuşlar vefa niye saklıysa

Yola sırtını vermiş belki soran olursa

Sesini duyan mı var hayalini de kursa

Yine gelmez o yağmur düşünür sızlayarak

Aslında onda özlem  ağaçların nefesi

Kopup gitmişler işte dolmuş odun küfesi

Kesmiş bulut gelmeyi kalmamış çocuk sesi

Ne yapsın küçük dere ölecek kuruyarak

Uzaktayım anlarsın sesin duyulmaz olur

Deniz özlemez belki yine de onu solur

Bizimkisi bir umut bir seni gören olur

Anlatır şiirlerim kalbine dokunarak

dr.süreyya önder