Sen Hiç Büyüme Mümkünse

Ey üstü-başı çamur ve kirli,
Yüreği,
Ak-pâk tertemiz çocuk.
Sen hiç büyüme
Mümkünse .
Gül hep böyle.
Gülsün gözlerin boncuk çocuk.

Şayet ille de,
Büyüyeceksen
Tebessümler sakla dudaklarında,
Dudaklar ardında,
Yüreğinde.
Ne bileyim işte
Bugünlerden yarınlara.
He unutmadan bir de,
Yetecek kadar mutluluk.
Akmadan yüreğine binlerce hüzün
Oluk oluk.

Biz büyüdük de,
Ne oldu ki
Başımız göğe mi erdi.
Hiç bir şeye yetmedim
Kendimi yetiremedim
Oysa;
Çocukluğum benim ne de güzeldi.
O güzelim günler
Ne yaptımsa bir daha geri gelmedi
Getiremedim.

Her türlü menfaatten uzak
Dostluklar kurardık.
Yağ satar
Bal satardık,
Ama;
Asla adam satmazdık
Oyunlar oynarken kavga eder,
Sonra da;
Hiç bir şey olmamış gibi
Birbirimize sarılıp yatardık.

Ya şimdi;
Bize böyle ne oldu?
Kimin eli kimin cebinde belli değil,
Hasılı;
Dost dostunu satar oldu.
Her günümüz,
Vallahi dünlerden bin beter oldu

Sen büyüme mümkünse
Büyüme çocuk.
Hep gül,
Hep oyna böyle
Gözleri boncuk çocuk