Bu Kaçıncı Cemre Kaçıncı Bahar

Bu kaçıncı cemre
Kaçıncı bahar
Kalbime düşüyorsun.
Lakin
Ben üşüyorum
Nasıl bir cemresin ki sen
Hâlâ üşütüyorsun...

Yoksa;
Mevsimler mi değişti.
Aylar mı,
Yıllar mı?
Ne sular ısındı,
Ne de toprak.
Anlamadım ne işti.
Allahım bu nasıl bir gidişti.
Ben,
Vakitli-vakitsiz üşüyorum
Nasıl bir cemresin ki sen.
Hâlâ üşütüyorsun......

Özlemlerimi biriktirdim içimde sana dair
Sığmadı bir türlü yüreğime
Sığdıramıyorum.
Gün kurusu misali
Pencerelerime asıyor,
Bazen;
Kendime, ben bile şaşırıyorum.
Hele şu yaramaz çocuklar yok mu?
Astıklarımı hep oradan aşırıyorlar
Açıkçası,
Sabrımı taşırıyorlar.
Yarı açık penceremde üşüyorum.
Nasıl bir cemresin ki sen,
Hâlâ üşütüyorsun......

Çanakkale'dir yüreğim
Geçemezsin,
Geçilmez.
Belki;
Kurşun yerim
Mermi yerim
Vurduğun yerleri gül derim
Öper geçerim.
Lakin;
Zamansız
Kefensiz toprağa düşüyorum.
Üşüyorum.
Nasıl bir cemresin ki sen,
Hâlâ üşütüyorsun......

Koyma yollarda gözümü n'olur,
Turnalara tutun da gel.
Gayrı yeter.
Emanetin var bu bedende
Bu tende.
Hasretin bu günler
Bir başka yakar
Dumanı bir başka tüter.
Cehennemin dibindeyim.
Ve,
Hâlâ üşüyorum.
Nasıl bir cemresin ki sen,
Hâlâ,
Hâlâ üşütüyorsun...