Edebiyat ve Kültür Platformu
Hicret Daveti
aslında dışarıda değil
penceremde gece oldu.
eksik yaşanılan hayatların töresi bu
-gocunmuyorum. bu şehirde kimse büyümüyor
gitgide nabzı düşen ağır bir yaralı sadece aydınlık.
ben de dahil bir sonoyunu sahnede
cama tüneyenle de aynı renk manzarası
cana tüneyenle de...
umudu mutsuzlar sever diyorum, umutsuzlar değil.
ben sadece herkes kadar umursamıyorum
evsiz bir adamın uzayan sakallarını umursamaması gibi
-umursamıyorum.
çünkü radyomda çalacak neva şarkı çok daha mühim
sandalyem, çayım, sigaram...
çünkü bir kadın dayak yiyecek birazdan
zilzurna eve gelen o müsvette adamdan
ne bileyim
köprübaşı'nda iki aşığın kıyamete yaklaşacak dudakları
kız dilini ısırdı mı oğlanın,
en fazla ikisinin ağzını bulacak kan ziyafeti.
köşebaşında vurulup düşen çocukları değil
-ille bir isim verilecekse
öpüşmek olmalı, bir günah işleme özgülüğünün ismi-
ya da bir şarapçının göçü başlayacak,
yine bu saatlerde
sırf rüzgarı kestiği için kutsal sayılması icab eden bir köprüaltına
çünkü o günah, ayazdan ölme ihtimalin varsa mübah.
ya da avdan köyü'ne bir ihtimal öğretmen atanırsa ertesi sabah
her şafak yapışıp anasının eteğine
gözlerindeki o mukaddes çapağı bile silmeden
sabi yaşında kapıma süt satmaya gelen emine...okuyabilir.
ihtimaldir,
baklava hırsızı çocuk o menfur suçtan beraat edebilir
iki sene yatıp iyi halden.
-ki bu ihtimal herşeyden daha kıymetlidir-
denebilirdi
zengin doyabilseydi, garipten önce!
cama tüneyendeki rengi de vurup
ölseydi cana tüneyen..
sağır etmeselerdi duyargalarını iyiliğin, güzelliğin
leyla'yı öpebilseydim boynundan, yaslayıp da duvara.
ar damarı çatlamış umursamaz ordusu kendine gel ey!
denebilirdi...şayet
bu kadar ışığı şehit vermeseydi
gecenin karanlığında, aydınlığa edilen hicret.
penceremde gece oldu.
eksik yaşanılan hayatların töresi bu
-gocunmuyorum. bu şehirde kimse büyümüyor
gitgide nabzı düşen ağır bir yaralı sadece aydınlık.
ben de dahil bir sonoyunu sahnede
cama tüneyenle de aynı renk manzarası
cana tüneyenle de...
umudu mutsuzlar sever diyorum, umutsuzlar değil.
ben sadece herkes kadar umursamıyorum
evsiz bir adamın uzayan sakallarını umursamaması gibi
-umursamıyorum.
çünkü radyomda çalacak neva şarkı çok daha mühim
sandalyem, çayım, sigaram...
çünkü bir kadın dayak yiyecek birazdan
zilzurna eve gelen o müsvette adamdan
ne bileyim
köprübaşı'nda iki aşığın kıyamete yaklaşacak dudakları
kız dilini ısırdı mı oğlanın,
en fazla ikisinin ağzını bulacak kan ziyafeti.
köşebaşında vurulup düşen çocukları değil
-ille bir isim verilecekse
öpüşmek olmalı, bir günah işleme özgülüğünün ismi-
ya da bir şarapçının göçü başlayacak,
yine bu saatlerde
sırf rüzgarı kestiği için kutsal sayılması icab eden bir köprüaltına
çünkü o günah, ayazdan ölme ihtimalin varsa mübah.
ya da avdan köyü'ne bir ihtimal öğretmen atanırsa ertesi sabah
her şafak yapışıp anasının eteğine
gözlerindeki o mukaddes çapağı bile silmeden
sabi yaşında kapıma süt satmaya gelen emine...okuyabilir.
ihtimaldir,
baklava hırsızı çocuk o menfur suçtan beraat edebilir
iki sene yatıp iyi halden.
-ki bu ihtimal herşeyden daha kıymetlidir-
denebilirdi
zengin doyabilseydi, garipten önce!
cama tüneyendeki rengi de vurup
ölseydi cana tüneyen..
sağır etmeselerdi duyargalarını iyiliğin, güzelliğin
leyla'yı öpebilseydim boynundan, yaslayıp da duvara.
ar damarı çatlamış umursamaz ordusu kendine gel ey!
denebilirdi...şayet
bu kadar ışığı şehit vermeseydi
gecenin karanlığında, aydınlığa edilen hicret.
emreyılmaz
mart / 2014
mart / 2014
Hicret Daveti başlıklı yazı Emre Yılmaz tarafından
26.03.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.