Her Şiir Umuda Gebedir Kelam Niyedir

Sahranın en suskun sahnesinde

Kör kuyular vardır, sırrı manidardır

Hangi ibret sayfasını açsan hazandır

Umutları solmuş canlar hala niyazdadır

Garip bir hüzün düşer yüreklerine

Sabrın ve teslimiyetin çile çehresinde

Hasrettir cehti için yola düştüğü ümide

O an boyun büktüren çaresizlik vaktine

Garibim mehtabın en güzel suhuletinde

Hülyalara dalar lahzanın durmayan halinde

Göz yaşarır, zihin daralır, gönül ağlasa bile

Can başkadır, sevdasına ramdır ecel gelse de

Tarihleri devirir, göçüp gidenleri geri getirir

Her nefesin umutlarında kim bilir ne gizlidir

Sır bu bakımdan şehri kabil olmayan ülfettir

Her şiir umuda gebedir, yoksa kelam niyedir

Hasretin sürgününde olan nice çaresizler var

Umutla bahtına bakar, gözyaşlarıyla sabahlar

En yakına mütebessim bir eda hicranını sunar

O an nasılda rahatlar, ümitleri ati için an sayar

İnsan ruh ve kalbin muvazenesinde ki akıldır

Aşk, sevda vecdinde anlam bulan, umutlardır

Beden zamanlıdır, aşk namütenahi olan farktır

İnsan bu manada ölümsüz olan vicdani sanattır

Mustafa CİLASUN