Sürgünlerde

Efkârın tadını çıkarıyorum

Bir yandan ıslanıyor yanaklarım.

Acımalı mıyım kendime

Kimin umurunda

Ya da ne fark eder

Biliyorum işte;

Söz gümüşse sükût altın.

Hadi atın beni derin bir kuyuya

Çekin kapağını ve örtün üzerimi.

Söz ebediyen kalacağım

Bu karanlık dehlizde.

Sözüm var; dönemem,

Közüm var, söndüremem,

Yanık bağrım var

Her dem kanayan.

Bir ağacın kovuğundayım,

Börtü böcek yakarken canımı,

Kapadım gözlerimi

Yine de görmekteyim o ulaşılmaz hayali.

Başım dik hiç olmadığı kadar,

Soruyorum kendime;

Haykırsam ne çıkar.

Bir tükeniş içimde

Bir serzeniş dilimde.

Tut ki bir düşüm,

Sadece geçen zaman tek düşündüğüm.

Farz et her şey koca bir yalan

O zaman neydi gerçek olan.

Esaret mi yıkan

Kefaret mi ödediğim

Sürgünlerde şu kâfir yüreğim.

Ulaşılmazın nezdinde,

İmkânsızlığın pençesinde.