Tema
Üye Ol Giriş Yap
Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Sesli Şiirler Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Tenhalık Düşmüş Ellerime

TENHALIK DÜŞMÜŞ ELLERİME


Ölümün uyuduğu derinlerde titredi yıldızlar
Kınalı bir bahar sızdı toprağıma
ruhuma gurbet oldu günler
çeke çeke bayrağı göklere ileten el gibi...




Sözcük ormanında büyüdü gerçekler
Uykumun kabzasını tutuyor bir asker.
Yüzümde eski bir pazar
başını beklediğim anıları demirler dağlar.
Ah ettikçe kederden yastan dumanı beni boğar.



Yurdu olmayan otlar uçurum olur bedenimde
Titrek bir orak kazınır yıkık diyarların gölgesinde
sevginin beş harfli alfabesi usulca basar hançerini 
temmuz sıcağı peydahlanır dilimin eğesinde.



Kırmızı ışıklı imgelem
hazla süzülür sözcüklerin güneşinde.
şiirin öz suyu çatlar
ışıltılı nakışında yaşamın
dört mevsimin hatırına 
bir gül mevsimi ön sözüdür baharın
günleri boyasalar da yalana.
geçer dururduk bitmemiş sıcaklığın içinden...



Aymazlık çukurunda bir elimde gelecek 
öbür elimde yetişkin bir gün ışığı.
Dört yol ağzında pembe açıyor ağaçlar
dört mevsim doğuyor ellerime.
Maviliğe bürünmüş bir sabah ile...



Nisan yağmuruydu yağan tomur tomur
içimdeki keder serinlemedi yıkım tümcesinde.
Sırtımda yüküm tırmandım varoşların yüreğine
ışıklı bir yol bir de batık bir akşam olmuşuz meğer 
geriye kalan enkazın sesinden gün doğacak belki de...



Meğer yalnızlığın ayak sesleri imiş iç çekiş
Birimiz hepimizi yalnız bıraktık tekil zamanlarda
yüreklerimiz döküldü birer birer yıllara
En bakımlı bahçe bilirsiniz sessizlikmiş
akıp giden suskunluk
dağların kuytusunda pembe açan bir çiçekmiş.



Mor dağların yorgunluğu çöküyor üstüme
Çiy olup yağıyor aşk soluğu delikanlı bir bahar üstüne...



Ferda Özsoy
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Tenhalık Düşmüş Ellerime

ferda'ca ferda'ca