Edebiyat ve Kültür Platformu
Affola
AFFOLA
Kara bir trendi ömrüm
katarından ayrı düşen.
Bazen bulutların arasında.
Bazen ağaçların arasında.
Bir tepeden baktım
kış masalına...
Dokunuş olsa da
her yolculuk dağa
geç kalsam da yaşamaya
rüzgarın hırsı
hep banaydı bana....
Kimdi kalan...kimdi giden?
Hiçliğe teslim olmadan.
yüreğimi genişleten
Beyaz atlı prens miydi?
Yoksa gülüşüne gamze olan
peri miydim ben....
Saraya dönüştü dünyam bazen
sol kolum alçıda olsa da...
Sükut vadisine yol aldım
tutunamadığım nev baharda...
Toprak değdi
gömülmeden ellerime
Uzaklığın acısını
kesmedi annemin duaları da
Anlamını yitirmiş
romantizm dağlandı içli içli
Sümüklü bir çobanın kavalında...
Gölgem kadar yakın
nefesim kadar masalcasına
palavraydı hayat.
Burnumun direğinde hep kar
Bir yanımda karanlıklar
bir yanımda uçurumlar
Kaderin ellerinde keskin bıçak
büyüdükçe derinleşti yaralar...
Ufacık bir çerçevenin ardında
bir başkaydı alem
Kayıp giden rayları
kovalar gibiydi ruhum.
Soyunup kaderimi kara trene
yeniden doğdum başka alemlere
Sur’a üflenmeden
Çevirdim rotamı
nereye gitmem isteniyorsa
önümde yol,arkamda yol...
Aklımda hep fırtına...Hep fırtına...
Son günüymüş gibi yaşamaktı en iyisi hayatı.
Bir şeyi unuttum affola...Kadındım ben ama...
Ferda Özsoy
Affola başlıklı yazı ferda'ca tarafından
14.04.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.