Güneşten Önce Kalkmak

İlimsiz bir topumun içinden fışkırdın sen

Daha çözmeden gayeleri

İşaret edildin ahret gününe

Yarın ölecekmişsin gibi.

Ne sıcak bir merhabayı bildin sabahlarda

Ne geleceğe düş kurmayı.

Çakal ulumaları hâkimdi gecelere

Evrensel bilgiden payını almamış aklınla

Adımların tedirgin ve korkak

Hayallerinin aydınlığınca

Taze gençliğini bırakıverdin

Kucağına gurbetin...

Kara törelerin çocuğusun sen

Kara trenler aldı getirdi seni buralara

Tünemiş kuşlar gibi baktın çevrene

Umutların ha yıkıldı ha- yıkılacaktı...

Kolay olmadı kentte gözünü açman

Bir de baktın ki sonradan

Uçurumlardan yuvarlanıyorsun

Kocaman-kocaman...

Uyandın, sarıldın

Ardını bırakmadın emin olduğun yolların.

Şimdi kara kaldırımların üzerini

Ak adımlarla arşınlayansın.

Her gelen yarını

Kardeşin gibi karşılayansın...

Silmişsin kara törelerin izini

Yeni bir iz çiziyorsun geleceğe..ah ne güzel...

Ama çok görevler düşüyor yine sana

Yine güneşten önce kalkmak gözüküyor...