Vefasızın Şahı

Feryat figan edip, inlerken sazım,

Telden bilmez o yar, bırakıp gitti.

Ateş demlerinde yanarken canım,

Külden bilmez o yar, bırakıp gitti

Konuğum hazandır, yürek yaralı.

Bir başına ağlar dağın maralı.

Sevdikçe aşk açan bahtı karalı

Gülden bilmez o yar, bırakıp gitti.

“Sensiz gülmem!” derdim, bana gülerdi.

Elin gözündeki yaşı silerdi.

Derdimi derdimle, taşla bilerdi.

Dilden bilmez o yar, bırakıp gitti.

Bu aşk bir ummandır, susmaz söylerim!

Gökte turnalara, nazar eylerim.

Vefasızın şahı, şimdi neylerim?

Halden bilmez o yar, bırakıp gitti.

Filiz ALTIOK DURAK