Fakir Gönlümün Safirisin Sen

Bir masal belki yaşadığımız

Kimselerin ne yapsa yaşayamayacağı

Işık dolu gözlerinde kaybolduğumda ben

Büyük denizlerin ötesini düşlerim

Nasıl geçsem de sana ulaşsam diye

Senli vakitleri düşündükçe ben

Kendimle savaşmalarım biter

Melek yüreğine sarılarak ovalara serpilirim…

Bir masal belki yaşadıklarımız

Sıra dışı, akıl dışı ve yürek içi

Ne zaman senin benim olmadığını anlasam,

Bir sürü bataklık oluyor o denizler

O denizlerde bırak yürümeyi, yüzmek bile zor geliyor

Oysa sana varmak için, sana ulaşmak için

Denizler, ovalar ve dağlar da yetersiz kalır

Neler yapsam olmaz,  bilirim bunu

Bilirim de, nefesim yetmez anlatmaya…

Büyük bir öykü yaşadığımız belki gülüm

Ölümler küresinde ölümsüzlük aramak gibi

Düşle gerçeği sırattan yürütmek

Yelin savurduğu sönmüş bir kül

Yorgun figürlere adını resmetmek

Ve seslenmek delirmiş kanyonlara

Kucaklamak her an kadın varlığını…

Titrek bir mumun aleviyle çırpınır ruhum

Duçar aldanmışlıkların vakur çıngılarına

Bütün vakitler aşk olur durulurum sabrımla

Eğilirsin gönlüme, sular serpersin yüzüme

Uğultulu bir sızı paralar tenimin fanusunu

Örtüp yalnızlıklarımın sorgu kapaklarını

Uğruna nefes aldığım anların fay hatlarına…

Bıraksam özlemin halatlarını, düşsem içine

Çıkıp gelsem ruhumun karabasan hücrelerinden

Göğsünün narına sokulup anları yudumlamaya

Hangi kırgın cümlenin ötesindesin söyle!

Erguvan öyküler derlersin gül destelerine

Aşkın sularında yüzüyor ah meneviş bir sevda

Fakir gönlümün safirisin sen

Sıkıldım sensizlikten ey yar, anlasana!..

Selahattin YETGİN