Çoğalıyor Ruhumuzdaki Fısıltılar

Yanık terimin kayıp sularında kızıl bakışların

İçimde an kesiği

Dudakta özlem

Tenimde deprem

Dalgaya sevişiyor rüzgâr

Kıpır kıpır yüreğinde yanılgılar

Duvar öpüyorum akıp giden zamana

Yanık ellerimde intizarlı çizgiler

Umut nafakasında insanlar

Gönüllerde keder

Yalan yasaların ekranlarında çirkeflikler

Hangi dağ iletir yankımı!

Hicretin çöllerinde yaşar iken doyumsuz yaratıklar.

Kayıp mezarlarda mağrur yalnızlık

Menekşeler atıyorum Nil'e

Ruhumun şırasını içiyor aç kartallar

Akbaba çığlıkları raks ediyor usumda

Kayıp çığlıkların kanlı ormanlarında bayram

Suskular emziriyor bir kadın gönlünde

Hangi çirkefliği sağar avuçlarım kâinattan!

Riyanın sağdıçlarını kuş sütüyle besler iken hükümdarlar.

Fonda eskimiş bir ezgi

Dalları okşuyor serkeş rüzgâr

Yıkılmış tabuların kentlerinden geçiyorum

Gönlümde aldanışa dair simalar

Al götür uzaklara isyanımı

İstisnaları bir kez bozsun kaideler

Şaşkın yüzümün aurasında kısır ağaçlar

Ne oldu bize, ne oldu inançlarımıza dostlar!

Çoğalıyor hissetmeseniz de ruhumuzdaki fısıltılar.

Selahattin YETGİN