Yağmur Hikayeleri

Ne kadar doğruydu düşündüğün

Gördüğün belki bir doğru bin yalan

Bir kalabalıktı gökyüzü o gün

Sarılmış etrafı ayan beyan

Açtırmadılar güneşi bir türlü

Biraz zoruna gitti şaşırdı kaldı

Ardından koptu kıyamet akşamüstü

Toplayıverdi pılını pırtısını

Pazarlığı çetindi belki bulutların

O çok az bildiğimiz hikmet

Orucunu açtırdı susamış toprakların

Oluk oluk indi birden o rahmet

Sokakta o yana bu yana kaçışlar

Yerin altı üstü içivermiş oldu bir zahmet

Kaç ağacı rükûa zorladı öyle rüzgâr

Kaç araba yıkayıcısı sevmemişti

Bu nisan bereketini bilinmez

Rahmet aslında kısa kesmeliymiş

O yağmur sesine belki sinir oldular

Mayıs nedense bir türlü gelmemiş

Toptan yıkanmıştı işte arabalar

Camları yeni silen o kadın var ya

Yatalak hastası iyice görsün diye

Almıştı eline bir sürü gazete kâğıdı

Kızsa da kimseye belli etmedi

Bilirsin babası kısa süre önce sağdı

Gülenler oldu elbet bakıp balkona

Çok az kimse annesinin farkındaydı

Bir merhem sürüp geçiverdi kollarına

İşte o gün bir genç vuruldu kalbinden

İlk defa yakalamıştı aşkı ucundan

Saçları taranmıştı nasıl olduysa

Ayaküstü anlatılmaz bir heyecan

İçinde bir korku ya herkes duyduysa

İlk defa karalamıştı bir şeyler

Yağmurda dolaşmışlardı sokak sokak

Yüzünde suyla karışmış o terlemeler

Kalmışken aslında iki üç durak

Nedense gökyüzüne açılmıştı eller

Gülüp geçti herkes bir garipti hali

Ne bilsin eller yağmurda aşk başkaydı

Dolmuşun arkasından bakışı görülmeliydi

Artık sırılsıklam olan ilk aşkıydı

 Dr.süreyya önder