İçimde Şiirler Yazan Kadın Islanıyor

Zamanın küf kokulu zaviyesinde bakıyorum hayata
Hayat mı bu ey firari düşlerim?

Gül kızılı firkât afaklarında savrulurum
Kaç fırtınanın yorgunu yüreğime sor

As kirpiklerimin intihar yamaçlarına cümleleri
İçimde şiirler yazan kadın ıslanıyor
Katip melekler şahit şüphesiz

Dem sancılarıyla büyür kavuşmasız saadet
İnkâr etmiyorum sesin soluğun büyüttü bu sevdayı

Şimdi bir yokuşun tırmanışıyla takatsiz bedenim
Bu kentin kaldırımlarında yalın ayak bahtsızlığım

Çaresizce kaçtığım avuntu şarkılarını unuttu kulaklarım
Sar diye yaralarımı ölüm öncesi göçmüştüm kentine

Artık çok geç kırık kanatlarımı saramazsın
Saklı gülüşlerimi çaldığın gün 
Eski bir anı oldun yakılan şiirlerimin satırlarında

Can körpe bir yolculuğa çıkar
Amansızca kaybolur iz bırakan mazi
Değil mi ki sildin defterden beni
O zaman anladım bezm-i elestte rastlamamış ruhlarımız!...

/Bir vedalık hatırın dolaşıyor hala damarlarımda/

Nuray AYHAN...