Aşığım

Gün batarken doğarsın; geceme ay ışığım 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 
Sonbahar da gül veren dikenli sarmaşığım 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Bir aşk mektubu saldım, mor kanatlı kuşlarla
Kirpik kirpiğe değmez, nöbet tutar kaşlarla
Ömür geçermi bilmem, gözdeki bu yaşlarla
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Çölde kayboldu canım, peşinde döndüğüm iz 
Ölmeden öldü tenim, ne bet kaldı ne beniz 
Dalgalara gem vurmaz, şaha kalktı şu deniz 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Seher vakti ağladım, hep yalvardım ALLAH’a 
Kırılmasın dalların gül aç gülüm bir daha 
Aşk pınarım çağlıyor, oldu sanki bir dehâ 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Aklımda mâh cemâlin geziyor yelken gibi 
Damarda dolanırsın sevdan sanki kan gibi
Lâv oldu dudaklarım, kusuyor volkan gibi 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Küstüm kör talihime güldürmedi yüzümü 
Beklemekten yoruldum, hep sakladım sızımı 
Kimse tutup kaldırmaz yıkılan enkâzımı 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Sevdi seni yüğreğim, bunu ben istemedim 
Demeyi çok denedim, utandım diyemedim 
Zehir oldu her lokmam, bir öğün yiyemedim 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Sende bana dönesin, benim gibi yanasın 
Aşktan anlamayanlar, seni görsün kınasın 
Üşüsün yürek sesin ; titreyesin, donasın 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Leyla’yım seviyorum, yok desende dönemem 
Çıra misali kalbim , sen olmadan yanamam 
Al vebalin boynumdan, başka aşklar sınamam 
Hiç kimseyi sevmedim, yalnız sana aşığım 

Leyla Yıldırım (Leylican)