Annem

Dokuz ay karnında büyüttün beni 

Göğsünde ninniyle uyuttun beni

Tutup ellerimden yürüttün beni

Hakkını ödemek mümkün mü annem 

Acıyan yerimi öpsen geçerdi 

Gözlerin gözüme değse yeterdi 

Yüreğim sevgiyi senden içerdi 

Susuz kaldım şimdi gördün mü annem .

Kanımda kıvılcım canımda candın 

Sevincimle gülüp acımla yandın

Sensiz yavrun mutlu olur mu sandın 

Yırtıldı yüreğim ördün mü annem. 

Seni sevmelere doyamadım ben

Yerine kimseyi koyamadım ben

Hasret günlerimi sayamadım ben

Cennet kokusunu sürdün mü annem

MELAHAT ÇETİNKAYA