Gözyaşlarım Somada

Diz çöktürsün sizlere kömürlerin karası;

Kim saracak söyle kim dokunulmaz yarası;

Siyahın beyazlardan hesap sorma sırası;

Çaresizlik ne zor şey umutlarım koma’da;

Ruhunu teslim etti gözyaşlarım Soma’da…

Rakamlar utanırken dile gelen kayıptan;

Kimler nasıl kurtulur vicdandaki ayıptan;

Bazıları ses verir bilmiş gibi gaipten;

Mazeretler oynaşır falan, filan, ama’da;

Ruhunu teslim etti gözyaşlarım Soma’da…

Umutlar beyaz renkli siyah renkli hayaller;

Nasırdan, ha gayrette yürek tutan tüm eller;

Sustu… Konuşur mu hiç veda etti hep diller;

Kömür mü kara renkli vicdanlar mı acaba?

Ruhunu teslim etti gözyaşlarım Soma’da…

Aman başın sağolsun çok üzüldük, ağladık;

Yürekleri kavurduk yürekleri dağladık;

Bizler ki vicdanları en olmaza bağladık;

Nedir beşerden gayri maddiyata bu çaba;

Ruhunu teslim etti gözyaşlarım Soma’da…

Yine kömür karası bir genç kızın eşinde;

Kimi amca, dayısı kimi kardeş peşinde;

Kavruldum alev alev acizlik ateşinde;

Batmasın sedye diye çığlık atar bir BABA;

Ruhunu teslim etti gözyaşlarım Soma’da…

Ali ALTINLI – 14/05/2014

Saat: 16:23