Sen Uyurken

Atı alan Üsküdar`ı,

Geçti gitti, sen uyurken!

Umursuzluk, umutları,

Biçti gitti, sen uyurken!

Ne kalbinden, ne sesinden,

Haberin yok nefesinden!

Yarınların kafesinden,

Uçtu gitti, sen uyurken!

Kuruyorken Söğütlerin,

Ne hükmü var öğütlerin?!

Yeraltında yiğitlerin,

Göçtü gitti, sen uyurken!

Bundan sonra vur dizine!

Karaları sür yüzüne!

Zalim, zulmü yeryüzüne,

Saçtı gitti, sen uyurken!

Verdin aklı azgın sele,

Gürlüyorsun, Gonca Gül`e!

Özündeki Cevher bile,

Kaçtı gitti, sen uyurken!

Kabus mu bu? Birileri,

Büyülemiş dirileri,

Kurt, kendine sürüleri,

Seçti gitti, sen uyurken!

Bulup Hikmet tapusunu,

Oku, insan yapısını!

Kılınç, Gönül kapısını,

Açtı gitti, sen uyurken!