Hiç Olmadık Anlar

Bugün yine aynı şarkıda çözülüyor dilim

Boyuyor aynı renge yüreğimi bir tuhaf hüzün

Bir ah çekiyorum ki

Emek verdiğim, rast gidiyor mu her işin?

 Kayıp endişelerimin peşinde

Yokluyorum  tekrar tekrar düş kırıklarımı

canlı vardır belkisinde

Bir ürperti sızlatırken parmak uçlarımı

Sevda dediğim,var mı aslı  alıştığının bensizliğe ?

Gökyüzü yine mavi,yapraklar yeşil

Parklarda çocuklar,sokaklarda insanlar

Bakkallarda sabun kokusu

İçimde her yerden kovulmuşluk duygusu

Yalancı bir yabancı gibiyim

Can dediğin,tutsaklığım kinimden midir?

Vara yoğa öyle sıkılıyor ki canım

Yasındayım peşine takılıp giden yılların

Alaycı mı bakışlar yoksa acıyorlar mı bilmem?

Kime bir çift söz,bir kelam etsem

Ah ettiğim,hatırında mı arkanda bıraktıkların

Yarına hep umutlar filizlendirdim

Gülerek selam veriyorum eşe dosta

Ara sıra çıktıkça sokağa

Şimdi savaşım o hiç olmadık anlarla

Mazi bildiğim,gelme artık gelme aklıma

Ümit Seyhan