Edebiyat ve Kültür Platformu
Yolu Kaldırım Taşı Yordu
..
yarınayalnızlığa hüküm iddiasıyla,sevgililer
geçerken üzerinden
zamana yenik düşmeyeceğini imâ ediyordu
kaldırım taşları
yollara tutturduğu sonsuzluğun hesabı
yazgılar toplamından çıkarıyordu,aşkı
korkuların en parlağını kopardı gözlerinden
ıslak gecelere attı eskimiş olasılıkları
t/an ışığıyla çoğaltıyordu 'yollar bitmez' kaygısını
itirazsızdı güz kumruları
çalıntı bir mevsime vuruldu kanatları
gün çiçeği sus
sevda yolu sessiz kalmıştı
ölümlere
ama
umudun dilinde maviydi söz
eşsizliğe düşürüyordu yâr varlığını,hep
yineleyerek aşka boyuyordu şiir saçlarını
şairler sokağından akan mürekkep
bir otobüs yolculuğunda tanıdım kendimi/hasbelkader
sevi ye düşmüş gün/ahlarım yol arkadaşım
kelime kelime/sîne öğle güneşi
ufkun sa/ten buğusuna ilikliyordu
sağa sola k/açışan aşk tümcelerini
otobüsün dışında kırıldı içimdeki ayna
sır/çalandı kaldırım taşları
zaman hızıyla yarıştı ağır aksak duyguların tek/eri
cam önü seyrinde öykü öykü geçiyordu sen izleri
gönül yolu okumalarını örttüm yanımdaki boş koltuğa
asfaltın alaca şeridi ayraçtı ömür kitabıma,molalarda
gitme temmuz dediğim vakitlerdi...
Yolu Kaldırım Taşı Yordu başlıklı yazı tutsak yelve tarafından
26.05.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.