Kandığım

Öylesine sevdim ki seni
Dizlerine serdim beyaz gülleri,
Tek kişilik senfoni gibi
Öylesine dinledim ki sesini;
Ay ışığına serdim ettiğin yeminleri...

İnandığımdın...!

Seni öylesine buldum ki
Aldatılara uğurluyordun gemileri;
Sonrasızlığın dokunulmazlığına bırakırken
ellerimi,
Sessiz çığlıklarıma vurdu
gözlerinin denizi;
Ölüm gibi soğuktu, ihanetin lekesi...

Yandığımdın…!

Öylesine sorguladım ki seni
Denizin gözlerine düştü
kainatın sesi,
Oyun perdesi gibi aralanırken
yüzünün maskesi;
Yargıcı olmayan vicdanlara bırakmıştın
Tenimi ürperten ellerini...

Kandığımdın…!