Sessiz Gidişler

Sessiz gidişler

bana şiir yaz diyen çok değerli dostumun anısına

ailesi gibi gördüğü kalem dostlarına ithaftır...

sen,

beyaz güller içinde huzurla uyu sevgili yasemin göksel.

......................................................................................

gitmeye hazır gibiydi sesi

Ürkek ve titrek

Oldum olası sessizdi

Ama

Hiç bu kadar suskun değildi

Siyah bir gecenin içinde

Karanlık bir nokta gibiydi

Aşamadı bedeninde biriken

Kimyası bozuk hücreleri

Dilsiz martıların

Islak gözlerine anlattı dünyasını

Yakamozların tınısını yırtarcasına

Yutkundu sessiz çığlıklarını

Z/amansızlığın kimlik arayışlarında

Saplandıkça hüznün keskin bıçakları

Kelimelerin nemli sokaklarına

Ürkek bir serçe gibi yaşadı

Çaresizliğin hüzünlü galasında

Süpürdü ölümün saçlarını

Tuttu

Kucakladı güneşi

Ağlayacak kadar günahkar değildi

Ama

Yine de

Yıldırımları beklediği bir sunak da

Kıyamete ihbar edildi.

Yaşar BIYIKLI