Sil Gönlünün Arsız Yaşlarını

Ne çok kül biriktirmişim aşkın kanyonunda

Masallar savurmuşum yıllardır denizlere

Ölmek için kımıltısız durmalıymışım ben

Sonsuzluk bildirileri asılır her sabah göğsüme

Aşkın dergâhında her sevda buruk bir ihtilal'mış.

Hıçkırıklı bir nöbetteyim, umut suyu mataramda

Sabırsız bir cenin sarı güneşi özler zarlar ardında

Geceler kırılmış dirençlerime misafirlik eder

Bir kadın küflü saatlere sarılarak uyur uzakta

Uzanır yüreğim denizlere, boşalır ansızın ağlar.

Sök ömürsüz umutlarımı evliya bulutlardan

Sinsi bir hicran tohumu yarsın toprağını

Gövdemin kışlasına sığınsın mülteci aşklar

Kangrenli çağrınla büyüsün içimde yakarışlar

Özlemin kıyameti sallamadan şehirlerimi.

Sil gönlünün arsız yaşlarını, artık ağlama yar

Dilsiz bir odada tutunayım ömür veren gülüşüne

Rakımsız bir hengâmede düşür sırtımı yerlere

Sürgünlere atılayım mevsimlerin yoz alazında

Gecikmiş bir baharın demiyle fışkırayım tenine.

Selahattin YETGİN