Ağlayacak Cenazem

    AĞLAYACAK CENAZEM

    Erişilmez aşkların peşinde geçti zaman
    Nasip olmadı gönle bir vuslat-ı hüsn-ü an

    Ne mazide gün gördük, ne halde olduk mes'ut
    Kalmadı bahtımızda istikbâl için umut

    Beden yorgun, ruh yorgun, inlemeye takât yok
    Ecel elin uzatmış, başka bir hakikât yok

    Öyle bir sükûndur ki ihtiyacı ruhumun
    Yaşamda mevcut değil, ölümdür adı onun

    Ne kadar dirensem de göz yaşı dökmemeye
    Biriken bunca yaşım sığar mı bir keseye

    Musallaya misafir olduğunda naaşım
    Bendi yıkık sularca çağlayacaktır yaşım

    İşte o an gözümde canlanacaklar bir bir
    Hâtırası her aşkın, naz, kapris, gurur, kibir

    Ağır bir top güllesi yemiş gibi böğrüne
    Ağlayacak cenazem ziyan olan ömrüne

   Zekâi BUDAK