Sarnıcı Düşlerim

Tam da ortasındayım yolun

Azıcık uzak azıcık yakın

Hatta dibinde o boş kuyunun.

Sarnıcı düşlerim

İçinde boğulduğum o devinim.

Yıkık mı bilmem,

Belki biraz kırık

Uçtu gitti düşlerim

Yürek olabildiğince kavruk.

Ne sözüm ne niyazım

Ne ruhum ne de varlığım

Yadsıyan oncası

Diner mi

Hiç o bitmek bilmez sancı…

Neşe bulaşır ara ara

Hüzün katsayım depreşti şu sıra.

Sesim soluğum duyulmaz oldu

Nicesi sevgime nifak soktu

Bilmez miyim,

Hayat koca bir yanılgı;

En az benim kadar üstelik,

Yansam da neye yarar…

Tükendi tükeneli

Dinmiyor yaşa eşlik eden

Kadim dostumun mürekkebi.

Yine de yeniden

İçimde biriktirdiğim ne varsa

Tutuklu da olsa düşlerim

Kalacak benliğim baki.