Masal Gibi

Sarınca dünyanı kapkara duman,

Güneşe yaklaşmak istersin o an.

Çareden umudu kestiğin zaman,

Ölümü dilemek olmuştu duan

Aklıma geliyor dünü anarken;

“Şimdi uyumanın zamanı” derdin.

Yorgun kalbin cayır cayır yanarken,

Seni gece gündüz uyutmaz derdin.

Bir masal gibisin; bir var, bir yoksun

Umudu, ararken yitirdin gittin.

Bizi bırakarak anadan yoksun,

Bütün dertlerini bitirdin gittin.

Ağıt yakamayan dillerimizle

Ağladık, ağladık, sıcakken yara

Sevgiyle tuttuğun ellerimizle

İndirdik korktuğun karanlıklara.

Kimse üzmemiştir seni ben kadar

Geldim, ses vermiyor sindeki kabir

Kim benim derdime yanar sen kadar

Şimdi kime desem derdimi bir bir

Bu gün kırkın oldu okunur mevlit

Bizimle birlikte ağlar odalar

Kim dedi ki sana, böyle çekip git

Gönlüm hasretinle hayale dalar

Coşari! Her ölüm birazcık erken

Her erken ölümle şaşkınlaşırım

Sen benden gün be gün uzaklaşırken

Ben sana gün be gün yakınlaşırım