Âlem Yanar El Yanar

İçimi yakanları anlatmaya kalkarsam,
Ağzımdan çıkan sözden dudak yanar dil yanar.
Yüreğimde yanardağ lâvlar gibi akarsam,
Sönmyen közlerimden rüzgâr yanar yel yanar.
 
Varsın “mecazi” deyin bilek kırık, bel sakat,
Güneş görmüş kar gibi eridim nerde dakat!
Davetinize uyup kalkar gelirim fakat,
Ardımda kalan izden toprak yanar yol yanar.
 
Perde aralanmadan şudur aldığım karar,
Şimdi ağzınla kuş tut sanma ki işe yarar,
Ya sus! ya beni sustur, kimse görmesin zarar,
Senden benden ve (bizden) âlem yanar el yanar.
 
Ayser ÖZBAKIR