Mutluluk Yaşanırmış Meğer

MUTLULUK YAŞANIRMIŞ MEĞER

Mutluluğun resmini bir türlü yapamamıştı, üzgündü, mutsuzdu.

Madem çok istiyorsun, bari mutluluğun fotoğrafını çek dedim kendisine,

çok sevindi, "hemen" dedi.

Çekip mutlu olacaktı !

Tam çekecekti ki, kamara birden elinden düşüp kırıldı o an.

İyi mi?

Öfkeyle yerdeki kamerayı acımasızca tekmelerken,

bir yandan da ağız dolusu küfürler savuruyordu..

" bu anasını sattığım mutluluk herkese kısmet değilmiş, bana mı kısmet olacaktı sanki "

diye de hayıflanarak !

Birlikte öğrendik ki;

mutluluğun ne resmi yapılır

ne de fotoğrafı çekilirmiş

mutluluk sadece yaşanırmış meğer …

 *muzaffer yıldırım