Utandım

Utandım 

Utandım 
İnsanlardan değil 
İnsanlıktan değil 
İnsanlığın bittiği anlardan utandım 

Utandım 
İnsanları hatırlamayışımdan değil 
Unutmuşluğumdan değil 
Hele sormayışımdan değil 
İnsanlığımı unuttuğum zamanlarda 
Bir hiç olduğumu anlayınca utandım 

Belki karanlık izbe köşelerde 
Kim bilir belki de keyif içindeydim 
Bilinmez ya 
Dünya halidir bu 
İnsanlığın keşmekeş hallerini görünce utandım 

İnsanlar geldi geçti 
Kimi tanıdıktı, kimi yabancı 
Selam vereni oldu 
Görmemezlikten geleni oldu 
Bazıları zevkusefadaydı 
Bilinmez ki kimlerin ne zor hali vardı 
Zorda olanlara el uzatamadığım zamanlar olunca 
İnsanlığımdan, varlığımdan utandım 

Lanet ettim 
İsyan ettim 
Lanetimde, isyanımda insanlık düşmanlarına oldu 
İnsanlığın hiç olduğu zamanları görünce utandım 

İnsanlığın bittiği anları görünce 
İnsanlardan kaçtım, ıssızlığa sığındım 
İnsanlıktan çıkmış insanları görünce 
Utanmayanları, utanmayı bilmeyenleri görünce 
İnsanlığın adına insan olduğumdan utandım

Dinçer Demirel