Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Tanrının Günü Şiir Yazıyor Adam





Tanrının günü şiir yazıyor adam hiç bıkmadan
Gözleldikçe
Özledikçe
Yar dedikçe yazıyor
Günlük güneşlik havaları, memleket davaları
Kırları, çicekleri, dağları, ovaları
Hep duygu yüklüyse de, isyan ettiği de oluyor zaman zaman
Değişmeyen bir şey var
O her şeye yazar...

Bazen gözünü kapar, ölümü düşler
Öyle acılıdır ki o zaman
Çünkü yaşamak zamanıdır
Mutluluğu
Sevgiyi
Güzelliği
Taçlandırmak gerekir şiirlerde
Ölümse yaşamak kadar gerçek olsa da
Bürünmek gereksiz sebepsiz yasa
Gençleşebiliriz
Her şeyi etmezsek tasa...

Tanrının günü şiir yazıyor adam hiç bıkmadan
Unuttum diyeni, unutmamış
Hiç kimseyi başından savıp atmamış
Uzat elini, kurtar beni diyene elini uzatıyor
Şiirlerin altına sığınmış bir adam
Yüreği camdan
Hemen kırılsa da, çabuk unutuyor
Kırılınca yazıyor, affedince yazıyor
Hiç durmadan...

Uzun yolları sever, sık sık gezer
Değişik bir insan manzarası doğrusu
Totem de bulunur, varlığı, yokluğu sezer
Yumuşak mutlu yağmurlar favorisidir
Sağanakları sevmez
Rüzgar arkadaşı, güneş sırdaşıdır
Bahçesinde bir ıhlamur ağacı var, hemen duvarın ardında
Ihlamur en candan arkadaşıdır
Yağmurlara, rüzgarlara, kuşlara yazar
Ama ıhlamur ağacına bir başka yazar...

Tanrının günü şiir yazıyor adam hiç bıkmadan
Bir sevda
Sarar bazen içini
Benzi solar, ufka dalar
Bir kuş kadar ürkek
Mecnun kadar gözü pek olur
Ve hiç kimseye bir şey söylemeksizin konuşur kendisiyle
Başbaşadır sevgisiyle
Hasrete yazar, vulsata yazar
Hatırlamak kadar tatlı, unutulmak kadar acıdır dimağı
Hiç buz bağlamaz yüreği
Hep sıcak, hep şiir
Yaşadığı ada onu iyi bilir
Vefakardır o şehir...

Şiir ve Yorum Mehmet Fikret ÜNALAN
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 6
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Tanrının Günü Şiir Yazıyor Adam

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret) Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)