Çıt Deyince Kırılmak

Yaşamak nasıl bir şey?

Kelimeler anlatabilir mi?

Ya şiirler?

Şimdi bir şey söylesem;

Üstünüze alınacaksınız.

Tamam!

Çekip gitti, bende ki ben

Anlatmayacağım yaşamayı

Hem siz çok iyi biliyorsunuz ya zaten

Ne demişler? Bilenler bilmeyenlere anlatsın.

Umutlarım hep yarına

Yalancı yarınlar da olsa

İlkem bu

Hiç bir zaman demekten iyidir,

Yani umutları yıkılmış olmaktan.

Güneşli bir günde,

Geri gelmek ne kadar kolaysa,

Fırtınada o kadar zor.

Eh her şeyin bir bedeli var değil mi?

Rüzgâr eken, fırtına biçermiş...

Bir hücre düşleyin;

İçinde olduğunuz bir hücre

Dışardan kolay mı görünüyor

Hatta kımıldayamayacak kadar küçük

Ne oldu, sustunuz...

Değirmen diyorum;

Evet değirmen

Biz de bu saçları değirmende ağartmadık

Hatta dilimizde ki kılıcı hemen hemen,

Hiç kınına sokmadan.

"Çıtkırıldımlar!"

Çıt deyince kırılmak başka,

Yanlışın peşinde el pençe divan durmak başka.

Buğday filizini sürdüğünde,

Onu ancak öldürerek durdurabilirsiniz unutmayın!

Bugün gözlerimi

Denizin mavisine boyadım

Ve Gökyüzünü hayallerime ekledim yine

Öyle dinç çıktım ki bu fırtınadan

Sanırım maviye borçluyum bunu

Boğulurken bile,

El sallayabilmektir yaşamak.

Gülerken, ağlamak,

Ağlarken gülmektir

Ya hep beraber, ya tek başına.

Hay Allah!

Söylemeyecektim ağzımdan kaçtı.

Neyse oldu bir kere

Şimdi sıra sözcüklerin şarkısında

Ve biraz mola...

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)

13 Mayıs 2026 Saat 23.25

Güzelçamlı/Kuşadası