Nar’ı aşkın ile yanıp tutuşan öptüğüm dudaklarını

Beynimden silip atmak isterken

Saklanmışsın bilinçaltında yüreğimin en derinine

Çelik çomak oynar gibi oyun oynuyor deli aklım benimle

Çıkmadın ki hiç hep aklımdasın,

“*Çünkü her yalanda sen benimsin gerçekte ellerin”

Can yaksa da yalanların her zaman düşlerimdesin

Yanımda olmasan da tüm çıplaklığı ile

Hissediyorum kavurup yakan sıcaklığını…

 

Tırnak izlerin hala kapanmadı göğüslerimde

Kedi tırmalamış gibi kanıyor ince ince

İhanet yağmuru olup kan akıyor yüreğime

Tahmin edebiliyorum aldatılmış duyguları

Taş gibi oturmuş yüreğime…

 

Ayaklarına kapanıyorum önünde secde edip

Yalvardım diz çöküp “o”na gitmemen için

Acılarımla baş başa bırakıp

Arkana bile bakmadan anılarımı da alıp gidiyorsun

Bana sadece son kez öptüğüm dudaklarının

Islaklığı kalıyor dudaklarımda…

 

Uyumadığım derin uykumdan gözyaşlarımla uyandım

Anılar taptaze, dün yaşanmış

Sanki hiç yaşanmamış kadar da çok uzak

Canım acıyor nasıl alışacağım sensizliğe

Rüyalarıma her girdiğinde

Terk edilişin acısını tatmak

Tekrar tekrar aynı sancıyla kanamak

Sensizliğe alışmak çok zor anlatılmaz

Keşke “*ölüm olsaydı da ayrılık olmasaydı”

Katlanırdım yokluğuna…

 

Daha şimdiden özledim kollarında olmayı

Hasretine dayanmak cehennem ateşinde yanmak kadar zor

Mutlu musun sahi?

Yüreğin huzura erdi mi?

Hani benim öpüşüm bile farklıydı?

Sahi? “O”nu nasıl öpüyorsun?

Koca bir enkaz bıraktın arkanda

Tenin, tenine değdiğinde içini sızlatmaz

Acıtmaz mı ruhunu?

 

Elimde avucumda ne kaldıysa

Savurdum umutlarımı

Tüm hayal kırıklıklarımı sokağının kaldırımlarına

İçimde son bir yalan damlası kalmıştı sanki sana ait

Onu da akıttım ölü toprağıma

Bundan böyle yağmur bulutları asla uğramayacak

Pınarları kurumuş gözlerime…

 

//Sevgimde maske yoktu, palyaçoluk da yapmadım sen umursamadın. Yüreğimden düştün farkında mısın? Bu aşk yolundaki zorlu davayı sen kazanmadın! Ben mi? Ben hiç kaybetmedim//

*alıntıdır

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

14.06.2014

 

Şiirime sesi ile can veren değerli kardeşim Nurefşan’a çok teşekkür ederim…