Geçmişi Anmak

     GEÇMİŞİ ANMAK

    Bana anma demeyin geçmişte kalanları 
    Tatlanır hatırâda lezzet bulur acılar 
    Ben anmazsam ölürüm o uçkun zamanları 
    Avâze simitçiler, vefalı bozacılar 

    İlk göz açtığım evin bulunduğu o sokak 
    Andıkça tam şuramda ılık bir şey kımıldar 
    Yine koşar gelirdim açıverseler kucak 
    Düşüp diz kanattığım arnavut kaldırımlar 

    O sarmaşıklı balkon düşünce hatırıma 
    İlk yavuklusu gelir delikanlı çağımın 
    Uğruna tütün içip dövüş tuttuğum haspa 
    Bilmez gibi davrandı ateşini bağrımın 

    Bir bahçe, yemişleri beni beslemiş durmuş 
    Kayıklar yüzdürdüğüm fıskîyesiz o havuz 
    Şimdi tüm gemilerim sanki karaya vurmuş 
    Geçmişin koynundaki çocukluğum kaygusuz 

    (Lüleburgaz - )

    Zekâi BUDAK